Jamie Carragher

• Numer: 23
• Pozycja: środkowy obrońca
• Narodowość: angielska
• Data urodzenia: 28.01.1978
• Miejsce urodzenia: Bottle, Anglia
• Data debiutu: 08.01.1997
• Kontrakt do: 30.06.2011
• Inne kluby: wychowanek

James Lee Duncan "Jamie" Carragher

Wybór ostateczny jakim jest gra dla jednego klubu, a także poświęcenie jakiego nie oglądamy na co dzień w futbolu sprawia, że Jamie Carragher to Mr Liverpool.

Wice-kapitan był główną postacią w sukcesach the Reds przez ostatnią dekadę, a jednocześnie zagrał dla klubu ponad 500 meczów.

Jest jednym z bohaterów Stambułu i trudno sobie wyobrazić pamiętny finał bez niego.

Jego przygoda w Liverpoolu zaczęła się w październiku 1996, kiedy podpisał swój pierwszy profesjonalny kontrakt, po tym jak uczył się gry w Akademii.

Urodzony w Bottle zawodnik już wtedy reprezentował Anglię do lat 21, a na początku roku grał w drużynie która wygrała Młodzieżowy Puchar Anglii obok Michaela Owena i Davida Thompsona.

Carra zadebiutował w Middlesbrough 8 stycznia 1997, kiedy wszedł za Roba Jonesa w Coca-Cola Cup. Roy Evans dał mu zagrać od początku w spotkaniu z Aston Villa 18 stycznia 1998. Co godne uwagi zaznaczył swój pełny debiut strzelając jednego z nielicznych goli w swojej karierze.

Jego pasja, entuzjazm i wszechstronność zapewniły mu wkrótce regularne miejsce w pierwszym składzie, gdzie grał na każdej pozycji w obronie, a nawet jako defensywny pomocnik.

To z kolei przyniosło mu powołanie do kadry narodowej. Kevin Keegan wręczył mu ten zaszczyt przeciwko reprezentacji Węgier w kwietniu 1999. Występ z ławki rezerwowych nie zakończył jednak jego kariery w drużynie do lat 21, gdzie ostatecznie zagrał 27 razy. Rekord ten pobił jego kolega z klubu Scott Carson.

Carra był w zespole Gerarda Houlliera który wygrał potrójną koronę w 2001 roku. W zwycięskim sezonie zagrał 58 razy, przeważnie jako lewy obrońca.

Niestety, podobnie jak jego kolegę z klubu Stevena Gerrarda, z gry na Mistrzostwach Świata 2002 wykluczyła kontuzja. Rok później ostry atak na nogi ze strony Lucasa Neilla z Blackburn zakończył się kontuzją, która przekreśliła jego występy na pół roku w sezonie 2003/04.

Pomimo tego znalazł się w składzie reprezentacji na Mistrzostwa Europy 2004 w Portugalii. Nie było mu jednak dane zagrać chociaż w jednym meczu. Następny sezon określił na nowo pozycję Carraghera w klubie.

Podczas gdy zawsze był regularnym piłkarzem na Anfield, w jakiś sposób nie otrzymał takiej szansy w reprezentacji, na którą zasługiwał. Każdy nowy transfer był postrzegany jako zagrożenie jego pozycji, a mimo tego the Kop z dumą śpiewało o swoich marzeniach drużyny Carragherów.

Przybycie nowego trenera Rafaela Benitez zmieniło wszystko, a Carragher otrzymał pewne miejsce na środku obrony, o które zawsze się ubiegał.

Wkrótce okrzyknięto go najbardziej niedocenianym piłkarzem w kraju, nie tylko z powodu jego bohaterskiej gry w Lidze Mistrzów w 2005.

Jeden z najbardziej pamiętnych obrazów ze zwycięskiego meczu w Stambule to upadek Carraghera na boisko ze skurczem mięśnia, po kolejnej udanej interwencji ostatnimi siłami z piłkarzem AC Milan.

On i Sami Hyypia utworzyli jeden z najlepszych duetów w Europie. Na koniec sezonu Carraghera został wybrany Piłkarzem Roku w głosowaniu na oficjalnej stronie.

W lipcu 2005 obrońca podpisał nowy czteroletni kontrakt na Anfield. Jego lojalność została nagrodzona miesiąc później, kiedy pod nieobecność kontuzjowanego Stevena Gerrarda, Carra wzniósł Super Puchar Europy po zwycięstwie nad CSKA Moskwa w Monte Carlo.

W sezonie 2005/06 ponownie mógł się cieszyć z wygranej, tym razem w Pucharze Anglii pomimo, że w 21. minucie strzelił samobójczego gola. To był 10. finał zawodnika Liverpoolu i doskonała okazja na przygotowanie do Mistrzostw Świata.

Do tego czasu Carra był regularnym piłkarze w kadrze Svena i zagrał trzy mecze w Niemczech. W spotkaniu ze Szwecją wystąpił od początku w miejscu kontuzjowanego Neville'a. Turniej zakończył się nie po myśli reprezentacji i Carraghera, który nie wykorzystał rzutu karnego w serii jedenastek z Portugalią w ćwierćfinale. Podobnego pecha mieli Gerrard i Lampard, a Anglia odpadła.

Na pocieszenie Carragher został wybranym siódmym piłkarzem, którzy wstrząsnęli the Kop. Pokonał takich zawodników jak Alan Hansen, Phil Thompson czy Emlyn Hughes, a jednocześnie uplasował się na najwyższej pozycji jako obrońca.

W sierpniu 2006 Carra był kapitanem w meczu o Tarczę Wspólnoty z mistrzem Anglii Chelsea. Wspólnie z kontuzjowanym Gerrardem podnieśli wygrane trofeum.

Sezon 2006/07 był okazją do pobicia jednego z wielu rekordów dla Carraghera, który jest już weteranem tego klubu. W grudniu strzelił pierwszego gola w tym stuleciu przeciwko Fulham powiększając tym samym swój dorobek zdobyczy do czterech bramek. Pięć miesięcy później w drugi meczu półfinałowym Ligi Mistrzów z Chelsea zagrał swój 90. mecz w europejskich rozgrywkach pokonując rekord Iana Callaghana.

Na koniec sezonu Carragher ponownie związał swoją przyszłość z the Reds podpisując kolejny czteroletni kontrakt.

Latem 2007 zrezygnował z reprezentacji Anglii po trwającej frustracji z powodu braku okazji gry w kadrze.

To na pewno nie zaszkodziło formie w klubie, a sześć miesięcy później zostało 12. piłkarzem w historii, który zagrał 500 meczów dla Liverpoolu. Carra wyszedł na boisko w eskorcie z udziałem trenera Rafy Beniteza, kiedy Luton przyjechało na Anfield 15 stycznia 2008. Na prośbę Gerrarda, obrońca był również kapitanem w tym spotkaniu.

Na dodatek, Carragher zapisał nową kartę w historii klubu stając się pierwszym piłkarzem, który reprezentował Liverpool 100 razy w rozgrywkach europejskich. Carra osiągnął taki wynik na jednym z najlepszych stadionów w Europie, San Siro. Liverpool wyeliminował wówczas Inter Mediolan, lidera Serie A z Ligi Mistrzów.