Nieoczekiwany numer jeden
Kiedy Arne Slot zwrócił się do swojej triumfującej drużyny Liverpoolu w szatni po niedzielnym zwycięstwie w derbach Merseyside, trener zarezerwował szczególne słowa uznania dla Freddiego Woodmana.
Holender pochwalił sposób, w jaki trzeci bramkarz klubu poradził sobie z nagłym wejściem do gry po tym, jak Giorgi Mamardashvili został zniesiony na noszach z powodu kontuzji nogi na początku drugiej połowy. Debiutant w Premier League został nagrodzony ciepłymi brawami od kolegów z drużyny i sztabu.
- Arne powiedział, że ciężko pracowałem przez cały sezon, nie dostając za to wiele uznania - powiedział Woodman dziennikarzom po zwycięstwie 2:1 zapewnionym przez gola Virgila van Dijka w 100. minucie.
- Był po prostu szczęśliwy z mojego powodu, a dla mnie możliwość uściśnięcia mu ręki po meczu, mając świadomość, że zrobiłem wszystko, co mogłem, była miłym momentem, bo to on sprowadził mnie do tego klubu.
- Czy kiedykolwiek myślałem, że będę grał dla Liverpoolu w Premier League? Raczej nie. Ale kiedy jestem potrzebny, chcę po prostu dać z siebie wszystko.
Był to wyjątkowy weekend dla rodziny Woodmanów, ponieważ ojciec Freddiego, Andy, trener Bromley, w sobotę wywalczył awans do League One po raz pierwszy w historii klubu.
- Rozmawiałem z nim w sobotni wieczór, kiedy świętował - zdradził. Potem skupiłem się i przygotowywałem się jak do każdego meczu, tak jakbym miał grać. Właściwie cieszyłem się derbami Merseyside na nowym stadionie, a potem nagle zostałem wrzucony na głęboką wodę.
- To było trochę stresujące, ale myślę, że nerwy cię napędzają. Gdybym ich nie miał, trochę bym się martwił. Chcesz wypaść dobrze i nikogo nie zawieść. Myślisz o tych ośmiu miesiącach, które minęły, kiedy pracowałeś każdego dnia na ten jeden moment.
- Po bramce, która dała zwycięstwo, szczerze mówiąc, nie chciałem świętować, bo wiedziałem, że została jeszcze minuta. Oglądałem w sobotę mecz Tottenhamu i widziałem świętowanie po golu Xaviego Simonsa, a potem Brighton wyrównało, więc pomyślałem, że lepiej nie. Chciałem tylko doczekać końcowego gwizdka. Co za sposób na zakończenie meczu.
Przed niedzielą jedyny występ Woodmana od czasu dołączenia do Liverpoolu na zasadzie wolnego transferu zeszłego lata z Preston North End miał miejsce w październikowej porażce w Pucharze Ligi z Crystal Palace.
Jednak przy Alissonie będącym w końcowej fazie powrotu do zdrowia po kontuzji ścięgna podkolanowego oraz Mamardashvilim wyłączonym na co najmniej dwa tygodnie z powodu głębokiej rany poniżej kolana, Woodman może zadebiutować w lidze od pierwszej minuty przeciwko Palace na Anfield w najbliższą sobotę.
Wiele zależy od tego, czy Alisson, który początkowo celował w powrót na mecz z Manchesterem United 3 maja, otrzyma zielone światło na wznowienie treningów z drużyną jeszcze w tym tygodniu. Jeśli jednak Woodman będzie musiał zagrać, będzie to kolejna wyjątkowa chwila, biorąc pod uwagę jego kibicowską przeszłość.
- Tak, to byłoby niesamowite, niewiarygodne, zagrać kolejny mecz w Premier League dla Liverpoolu - powiedział.
- Dorastałem jako kibic Palace. Byłem tam chłopcem do podawania piłek i grałem przeciwko nim w Pucharze Ligi w tym sezonie. Chcę, żeby Giorgi był zdrowy i żeby Ali, najlepszy bramkarz na świecie, wrócił do formy. Zobaczymy, co się wydarzy w sobotę. Ja po prostu będę robił swoje w tym tygodniu i przygotowywał się tak, jakbym miał grać.
Freddie Woodman był późno rozwijającym się zawodnikiem.
Początkowo nie miał zamiaru iść w ślady swojego ojca Andy’ego, który rozegrał ponad 500 meczów w Football League jako bramkarz, rozpoczynając karierę w Palace, a później grając między innymi w Northampton Town, Brentford i Oxford United.
Dorastając w Croydon w południowym Londynie, Freddie grał w niedzielnej lidze jako zawodnik z pola i miał 12 lat, kiedy w szkole Warlingham w Surrey poproszono go, aby stanął na bramce. Początkowo miał wątpliwości, bo uważał to za „nudne”, ale szybko zostały one rozwiane przez entuzjastyczne opinie.
Jego nauczyciel wychowania fizycznego, pan Bruce, załatwił mu testy w akademii Palace. Obawiając się, że będzie oceniany przez pryzmat nazwiska, Andy poprosił, aby jego syn był nazywany „Freddie Wood”, i tak właśnie był znany trenerom, podczas gdy jego mama woziła go na treningi, aż na stałe dołączył do szkółki.
Woodman, który podziwiał Wilfrieda Zahę, szybko się rozwijał. Jego występy przyciągnęły uwagę skautów wielu czołowych klubów, w tym Manchesteru City i Arsenalu, zanim Newcastle United zapłaciło ponad 50 tysięcy funtów za jego transfer, gdy miał 14 lat. W tym czasie Andy był już trenerem bramkarzy pierwszego zespołu Newcastle, ale początkowo nie wiedział, że klub obserwuje jego syna.
Zagrał pierwszy mecz w rezerwach Newcastle w wieku 14 lat i jako 17-latek siedział na ławce rezerwowych w Premier League w 11 spotkaniach. Uważano go za przyszły numer jeden, ale prowadził nomadyczne życie, będąc wypożyczanym do różnych klubów, aby zdobyć doświadczenie.
Były krótkie pobyty w Hartlepool United, Crawley Town i Kilmarnock, zanim pomógł reprezentacji Anglii do lat 20 zdobyć mistrzostwo świata w Korei Południowej w 2017 roku. Woodman obronił rzut karny w finale przeciwko Wenezueli, który rozstrzygnął gol Dominica Calverta-Lewina.
Otrzymał gratulacje od swojego ojca chrzestnego Garetha Southgate’a, który był już wtedy selekcjonerem reprezentacji Anglii. Southgate i Andy Woodman, który pracował także jako trener bramkarzy w West Ham United, Charlton Athletic i Arsenalu, zanim rozpoczął karierę trenerską, są najlepszymi przyjaciółmi od czasów wspólnej gry w Palace. Napisali nawet książkę o swojej relacji zatytułowaną „Woody and Nord”.
Zdobycie Złotej Rękawicy na mistrzostwach świata do lat 20, trzy lata po wygraniu mistrzostw Europy do lat 17, powinno być trampoliną do kariery. Jednak mimo wielu ofert wypożyczeń ówczesny trener Newcastle Rafa Benitez nalegał, by został jako rezerwowy, co nie spodobało się jego ojcu.
Czasami otrzymywał sprzeczne wskazówki. Rozmawiałem z Rafą wielokrotnie, uwielbiał bramkarzy i mówił mi, żebym schodził nisko i próbował blokować, jak Pepe Reina - mówił Freddie w rozmowie z The Athletic w 2021 roku.
- Pamiętam, jak wracałem do domu i mówiłem tacie ‘Rafa chce, żebym robił to’, a on na to ‘Nie, to nie jest prawdziwe bramkarstwo. Musisz rzucać się pod nogi’. To sprawiło, że pomyślałem ‘Boże, jest tyle różnych stylów’. Żaden nie jest dobry ani zły. Są po prostu różne. Ważne, żeby znaleźć ten, który jest odpowiedni dla ciebie.
Po mistrzostwach świata do lat 20 Woodman nie zagrał kolejnego meczu aż do stycznia 2018 roku, kiedy Benitez dał mu szansę na debiut w Pucharze Anglii przeciwko Luton Town. Później w tym samym miesiącu trafił na wypożyczenie do Aberdeen.
Regularną grę, której pragnął, dostał dopiero podczas dwóch sezonów w Swansea City, gdzie rozegrał 95 spotkań. Wtedy pojawiły się pierwsze powiązania z Liverpoolem, gdy pracował pod okiem byłego trenera akademii Steve’a Coopera i jego asystenta Mike’a Marsha.
Po powrocie do Newcastle dostał swoją szansę, rozpoczynając pierwsze cztery mecze sezonu 2021/22 w Premier League z powodu kontuzji Martina Dubravki i Karla Darlowa, ale nie był to udany okres. Trzy porażki i remis, w tym przegrana 1:4 z Manchesterem United, kiedy Cristiano Ronaldo zdobył dwie bramki. Był to jego ostatni występ w najwyższej lidze przed niedzielnymi derbami Merseyside, które były także jego pierwszym zwycięstwem w Premier League.
Kolejne wypożyczenia do Bournemouth i Sheffield United nastąpiły, zanim Woodman opuścił Newcastle w 2022 roku, mając na koncie dziewięć występów, i przeniósł się do Preston, gdzie rozegrał 138 meczów w ciągu trzech sezonów. Był na wakacjach z żoną i córką, rozważając opcje jako wolny agent, gdy otrzymał ofertę dwuletniego kontraktu od dyrektora sportowego Liverpoolu Richarda Hughesa.
Liverpool potrzebował zmiennika dla Alissona i Mamardashviliego po wypożyczeniu Vitezslava Jarosa do Ajaxu i sprzedaży Caoimhina Kellehera do Brentford. Woodman pasował, bo miał status wychowanka krajowego, miał doświadczenie i świetne opinie o charakterze.
W wieku 28 lat musiał zdecydować, czy jest gotów zrezygnować z regularnej gry, ale rozmowa z ojcem okazała się decydująca.
- Kiedy pojawiła się ta okazja, początkowo się wahałem, bo jako trzeci bramkarz wciąż mogę się uczyć - powiedział. Szybko zrozumiałem, że będę grał mało i że mogę być potrzebny na 10, 20 minut, więc musiałem być gotowy.
- Bycie trzecim bramkarzem jest ważniejsze, niż myślałem. Budujesz relacje z chłopakami, więc jeśli Dom chce poćwiczyć rzuty wolne albo Mo strzały, to jestem tam, żeby pomóc.
- To marzenie każdego dziecka. Oglądałem Mo przez siedem osiem lat i teraz buduję relacje z nim, z Robbo, Curtisem, Codym, Virgilem. Postrzegałem ich jako supergwiazdy, ale kiedy wchodzisz do środka, widzisz, że to normalni ludzie i dobrzy goście, i to naprawdę fajne.
To działa w obie strony, bo jego osobowość sprawiła, że jest lubiany w szatni.
- Freddie to świetny osobowość i ważna część naszej grupy - powiedział Van Dijk. Daje przykład każdego dnia. Wejść na boisko w pierwszych derbach Merseyside na Hill Dickinson Stadium i zachować taki spokój, cieszę się z jego powodu.
Woodman jest zapalonym golfistą i po treningach korzysta z dołka par trzy, który powstał w ośrodku treningowym w Kirkby.
Zaprzyjaźnił się z Robertsonem, który powiedział dla LFCTV w niedzielę: On zawsze wspiera wszystkich. Tacy ludzie w klubie są bardzo ważni. Nie zawsze dostają uznanie, ale kiedy wrócił do szatni, został świetne przyjęty. Jest bardzo lubiany.
- Jeśli Ali i Giorgi nie będą mogli grać, wszyscy wierzymy, że Woody da radę i pokazał to przeciwko Evertonowi.
James Pearce
Komentarze (0)