Przegląd prasy po meczu z Southampton

Ian Doyle z Liverpool Echo zauważył, że to spotkanie było klasycznym przykładem meczu “dwóch różnych połów”:

– To był typowy mecz dwóch odsłon w wykonaniu Liverpoolu. Fatalna pierwsza połowa, potem znacznie lepsza gra i w końcu pewne zwycięstwo nad Southampton.

Lewis Steele z Daily Mail porównał styl gry Liverpoolu do metafory lotniczej, przypominając słowa Luisa Enrique sprzed meczu z PSG:

– Atak Liverpoolu został w tym tygodniu porównany przez Luisa Enrique do „trzech myśliwców odrzutowych”.

– Przez pierwsze 45 minut wyglądało to jednak bardziej jak zwykły śmigłowiec, który nie może oderwać się od ziemi. Ale w drugiej połowie Slota zespół przeistoczył się w akrobatyczne odrzutowce Red Arrows – wystarczyło mrugnąć, by przegapić ich kolejne akcje.

Chris Bascombe z Daily Telegraph skupił się na kontrowersyjnej postaci Darwina Nuneza, którego występ był mieszanką wzlotów i upadków:

– To zwycięstwo Liverpoolu, które przybliża ich do mistrzostwa, było napędzane przez Darwina Nuneza w jego najlepszym (i najgorszym) wydaniu.

– W historii klubu było wielu lepszych piłkarzy od Nuneza, ale i wielu gorszych. Jednak żaden inny zawodnik nie potrafił w takim stopniu wywoływać frustracji i euforii jednocześnie – nie tylko w trakcie tego samego meczu, ale nawet w jednej akcji.

Andy Hunter z The Guardian ostrzegł, że podobny występ może nie wystarczyć przeciwko PSG w rewanżu:

– Było wiele rzeczy, które mogły cieszyć Arne Slota, ale też sporo takich, które mogły go martwić – i to samo dotyczy PSG przed wtorkowym rewanżem.

– Liderzy tabeli męczyli się z Southampton, dopóki potrójna zmiana w przerwie nie dała im impulsu do lepszej gry. PSG nie będzie tak wyrozumiałe.

David Lynch zwrócił uwagę na znaczenie zmian dokonanych przez Slota:

– Trzy zmiany w przerwie mówią wszystko o tym, co Slot myślał o pierwszej połowie. Ale, podobnie jak w Paryżu i przez cały sezon, jego decyzje ponownie odmieniły mecz.

Andy Jones z The Athletic szczegółowo przeanalizował wpływ wprowadzonych zawodników:

– Ich wpływ był natychmiastowy. Elliott w pierwszych minutach drugiej połowy oddał groźny strzał, który pobudził trybuny Anfield.

– Mac Allister dał większą kontrolę w środku pola, mądrze rozgrywał piłkę i napędzał ataki. Robertson był wyraźnym ulepszeniem wobec Tsimikasa, który miał trudne pierwsze 45 minut – jego agresywne odbiory i wejścia ofensywne dodały Liverpoolowi nowy wymiar.

– Wspólnie ci trzej zawodnicy wnieśli energię, której brakowało w pierwszej połowie.