Kolejne rozczarowanie. Porażka z Wolverhampton 1:2
Wyjazd na Molineux Stadium miał być dla Liverpoolu formalnością, a zakończył się kolejnym bolesnym rozczarowaniem. The Reds przez długie fragmenty meczu przeważali, częściej utrzymywali się przy piłce i kontrolowali tempo gry, ale ich dominacja była jałowa. Brakowało konkretów w polu karnym, jakości w wykończeniu i zdecydowania w kluczowych momentach. Choć gol Mohameda Salah dał chwilową nadzieję na odwrócenie losów spotkania, końcówka ponownie obnażyła problemy defensywne i brak koncentracji. Ostateczna porażka z Wolverhampton 1:2 to kolejny sygnał, że sezon nie układa się po myśli zespołu z Anfield.
The Reds przystępowali do tego spotkania w roli zdecydowanego faworyta, jednak pierwsze 45 minut nie potwierdziło wyraźnej różnicy klas. Od pierwszego gwizdka podopieczni Arne Slot starali się narzucić swój styl gry, długo utrzymując się przy piłce i budując ataki pozycyjne. W pierwszym kwadransie ich gra była jednak daleka od ideału, brakowało dynamiki, przyspieszenia i konkretów pod bramką rywali. Gospodarze skupiali się na uważnej defensywie i skutecznie rozbijali ataki przyjezdnych jeszcze przed polem karnym.
Drugi kwadrans nie przyniósł wyraźnej zmiany obrazu meczu. Liverpool częściej operował futbolówką, lecz nadal brakowało klarownych sytuacji. Czerwoni oddali w całej pierwszej połowie zaledwie jeden celny strzał, który nie sprawił większych problemów bramkarzowi Wolves. Z kolei gospodarze nie potrafili zagrozić bramce rywali, przez 45 minut nie zanotowali ani jednej próby strzału.
W ostatnim kwadransie pierwszej połowy tempo spotkania wciąż pozostawało umiarkowane. Łącznie obejrzeliśmy sześć uderzeń, jednak żadne z nich nie było bliskie otwarcia wyniku. Obie drużyny miały problem z kreacją w ofensywie, a defensywy spisywały się bez zarzutu.
Po bezbramkowej pierwszej połowie na Molineux Stadium tempo spotkania wyraźnie wzrosło. Faworyzowany Liverpool od razu ruszył do ataku, chcąc udokumentować swoją przewagę. Najlepszą okazję do objęcia prowadzenia goście mieli w 50. minucie. Po stałym fragmencie gry doszło do ogromnego zamieszania w polu bramkowym Wolverhampton. W wirze wydarzeń piłka zmierzała do Curtisa Jonesa, który próbował wepchnąć ją do siatki klatką piersiową, jednak przeszkodził mu stojący tuż obok Cody Gakpo. Futbolówka odbiła się jeszcze od poprzeczki i to był moment, który mógł całkowicie odmienić losy meczu.
Z każdą kolejną minutą przewaga The Reds rosła. Podopieczni Arne Slot długo utrzymywali się przy piłce, zamykając rywali na własnej połowie. Problemem pozostawała jednak finalizacja, brakowało konkretu, ostatniego podania lub precyzyjnego wykończenia. Dominacja nie przekładała się na klarowne sytuacje.
I wtedy nadeszła 78. minuta. Gospodarze oddali pierwszy strzał w meczu, od razu celny i, jak się okazało, zabójczo skuteczny. W walce fizycznej Arokodare przepchnął Virgila van Dijka. Następnie zagrał piłkę do Rodrigo Gomesa, a ten sprytnym podcięciem przerzucił ją nad bezradnym Alissonem.
Odpowiedź Liverpoolu mogła być błyskawiczna. Już w 80. minucie Rio Ngumoha uderzył po ziemi, lecz José Sá popisał się fantastycznym, instynktownym refleksem, odbijając piłkę na słupek. W 83. minucie goście wreszcie dopięli swego. Mohamed Salah wziął ciężar wykończenia akcji na siebie, po indywidualnej akcji oddał precyzyjny strzał zewnętrzną częścią lewej stopy, nie dając szans bramkarzowi. Piłka wpadła do siatki, a Egipcjanin mógł świętować pierwszego gola od dziesięciu spotkań i pierwsze ligowe trafienie od 1 listopada. Było 1:1 i zapowiadała się emocjonująca końcówka.
Liverpool do ostatnich minut walczył o zwycięstwo. W drugiej minucie doliczonego czasu gry bliski szczęścia był Virgil van Dijk, jednak jego mocne uderzenie głową świetnie obronił José Sá. Kiedy wydawało się, że spotkanie zakończy się remisem, decydujący cios zadali gospodarze. André przymierzył zza pola karnego, piłka odbiła się niefortunnie od nogi Joe Gomeza, kompletnie myląc Alissona, i wpadła do siatki. Rykoszet przesądził o losach meczu. Ostatecznie Wilki pokonali Liverpool 2:1 To kolejna bolesna strata punktów dla The Reds w wyjątkowo trudnym dla nich sezonie.
Składy:
Wolves: Sá – Doherty (60' Mosquera), S. Bueno, Krejči, Tchatchoua, André, J. Gomes, Wolfe (79' H. Bueno), A. Gomes (60' Bellegarde), Mané (70' R. Gomes), Armstrong (59' Arokodare)
Liverpool: Alisson – Frimpong (72' Gomez), Konaté (81' Chiesa), van Dijk, Kerkez (65' Robertson), Gravenberch (46' Jones), Mac Allister, Szoboszlai, Salah, Ekitiké, Gakpo (65' Ngumoha)
Komentarze (166)
Rio na drugą połowę, a najpóźniej w 60 minnucie bo inaczej będzie tragedia i emocje jak na grzybach.
O meczu natomiast nic dobrego nie można powiedzieć. Slot ma kwadrans żeby coś wymyślić.
Jeśli Slot szybko nie zareaguje, Gravenberch wyleci z boiska.
Ekitike, Konate, Mac Allister tak na pograniczu ławki. A u nas to trzon zespołu. Żelazny skład.
Tragiczne jak mało jest jakości w tej drużynie. Ile milionów i czasu zostało przepalone.
Poprawią w piątek i można zamykać sezon.
Młoda, liverpoolska waleczna krew!
Który to już błąd Alissona, który kosztuje nas punkty?
Który to już nokaut w doliczonym czasie gry?
Który to już bezbarwny występ bez charakteru?
Który to już raz robimy z siebie pośmiewisko?
Strzelaliśmy bramki po błędach bramkarzy drużyny przeciwnej
Mamy sporo punktów, kiedy w doliczonym czasie gry zdobywaliśmy bramki na wagę 3 pkt.
Strzelaliśmy bramki po błędach bramkarzy drużyny przeciwnej
Mamy sporo punktów, kiedy w doliczonym czasie gry zdobywaliśmy bramki na wagę 3 pkt.
Strzelaliśmy bramki po błędach bramkarzy drużyny przeciwnej
Mamy sporo punktów, kiedy w doliczonym czasie gry zdobywaliśmy bramki na wagę 3 pkt.
Nie wiem jakim cudem ten dziennikarski kmiot ma w ogóle prawo wypowiadania się na tematy klubowe, skoro dosłownie wszystko co pisze, wychodzi odwrotnie.
Przy drugim golu ponownie zero doskoku. Jak widziałem ile ma miejsca to już miałem źle przeczucie i z naszym szczęściem w tym sezonie znowu po rykoszecie wpadło.
Co do Salaha zgoda - niewiarygodne, że w zasadzie żadne zagranie mu nie wychodzi. Przyjęcie na kilka metrów, decyzje prawie zawsze złe, podania byle jakie. Cień piłkarza.
Co to łysa pała zrobiła po tylu latach dumy za Jurgena to nie mam pytań.
Tu nie ma charakteru, chłopaki nie potrafią "zabić" meczu, tylko grają na alibi. Nie taki Liverpool znałem
Dno dna bez dna. Nasza ekstraklasa gra lepiej niż Liverpool.
Co to łysa pała zrobiła po tylu latach dumy za Jurgena to nie mam pytań.
DO DOMU NA PIECHOTĘ NIECH ZAPIERDALAJĄ! 😡
Wstyd, kompromitacja, blamaż 🤦🏻♂️
Nie powinno tak to wyglądać. W autorskim sezonie Slota nic nie działa dłużej niż dwa mecze.
Inaczej
Curtis czemu ciągle jesteś.
Wygrała drużyna lepiej zorganizowana i poukładana taktycznie.
Po kilku wygranych drużyna i trener poczuły się zbyt pewnie. Do tego meczu należało podejść tak jak do tych z Nottingham i Sunderlandem. Tu od początku było wiadomo, jakie będzie nastawienie tych drużyn, ale o dziwo Liverpool był na to przygotowany i nie dał się sprowokować do gry, jakiej te drużyny oczekiwały. Widocznie po tych 3 wygranych trener wraz z drużyną uznali, że problemy zniknęły i znowu można wrócić do klepania piłki w poprzek boiska na wysokim posiadaniu piłki.
Tego ci życzę.
Zaoszczędzę trochę grosza i nerw.
Koniec oglądania tej padliny do końca sezonu.
Dno i dwa metry mułu.
Do tej pory nie wypowiadałem się w tym sezonie na temat aktualnej sytuacji The Reds. Ostatnie tygodnie bardzo uświadomiły mnie jak wiele rzeczy brakuje do tego, żeby choć trochę być dumnym kibicem Liverpoolu. Cały czas miałem chłodną głowę odnośnie posady Slota, gdzie większość kibiców zwalniała go ja czułem, że to nam nie pomoże. Tym bardziej jako - Liverpool nie chciałem brać przykładu z innych klubów, w sytuacji gdzie nie wypali jeden sezon i do zmiany. Zawsze czułem, że klub – kibice - piłkarze istnieje mocniejsza, głębsza więź niż w innych klubach. Dzisiaj jako aktualny mistrz Anglii, w żadnym elemencie nie przypominamy drużyny, która w poprzednim sezonie była najlepsza. Ogromne braki w ofensywie, brak skuteczności w kontratakach, brak płynności akcji w celu zaskoczenia rywala, brak kombinacji i skutecznej współpracy bok obrony skrzydło w ofensywie jak i w defensywie. Za Jurgena skrzydłowy i boczny obrońca byli wiecznie połączonymi wagonami w pośpiesznym pociągu. Dzisiaj brakuje najprostszych detali, gdzie wymaga się w U12, czyli dokładne zagranie z odpowiednią mocą, do odpowiedniej nogi, zagrania w tempo, aby wykorzystać swoje atuty. Nie wiem jak innym kibicom Liverpoolu, ale mnie kompletnie zabija styl Arne Slota. Za Jurgena Kloppa była energia w grze, wysoki press, intensywność na każdym metrze kwadratowym. Było poczucie, że jak “nie zapierdalam to nie będę grał”, każdy był obrońcą i każdy był napastnikiem. Kontry były jedne z najmocniejszych w Europie, dzisiaj nikt się nas nie obawia w tym elemencie. Kolejną rzeczą, która kuje w oczy, a za Jurgena to była norma to jest wprowadzanie młodego, gdy zespołowi nie idzie. Brakowało argumentów u starszyzny, to Kloppo wyciągnął młodego z kieszeni, gdzie duża część dziwiła się pewnych decyzji, to one w większości się broniły i wyciągały wyniki w ciężkich momnetach. W ramach przypomnienia przytoczę nazwiska, które zapadły mi w pamięć: Clark, McConnell, Quansah, Danns, Bajcetic, Doak, Morton, Kelleher. Ci zawodnicy na pierwszy rzut oka nie mieli wybitnych umiejętności, natomiast Niemiec na nich stawiał i przede wszystkim ufał oraz dawał szanse.
Dzisiaj w składzie mamy nieoszlifowany diament i nie jesteśmy w stanie mu zaufać czy pozwolić rozwinąć się w warunkach meczowych, gdzie nie można porównać z treningowymi. Holender mówi, że nie jest gotowy, na całe mecze i od początku. Jurgen by postawił na niego i powiedział daj z siebie z 100% nawet 45 min żebyś zdychał, ale daj. Wprowadziłby u niego pozytywną energię, stworzyłby odpowiednie nastawienie do Rio i dał mu kompletne zaufanie. Jurgen wprowadzał Sterlinga i grał, ile miał sił. Ponadto wprowadzał Trenta, Ibe, Jonesa, Elliott, Bradleya i jeszcze wielu młodych zawodników. Dzisiaj patrząc na ławke jest tylko Trey Nyoni oraz Rio. Zaraz minął dwa lata Arne Slota, a my nie korzystamy z akademii. Niezwykle boli, jak widzę brak zaangażowania tam, gdzie przez 9 lat widziało się co mecz. Czyli wysoki pressing, intensywność, głód zwycięstwa, walka o każdą piłkę. Dzisiaj nasz Liverpoolu zmienił się w chodzone taktyczne bezpłciowe towarzystwo sportowe, gdzie nikt się nie boi nazwy Liverpool, a tym bardziej aktualnego mistrza Anglii. Arne Slot ma niezwykłe szczęście, że nikogo nie ściągał w mistrzowskim sezonie (z wyjątkiem Chiesy, który był kibicem, a nie zawodnikiem). Na pokładzie miał całe dna Jurgena Klopa, wystarczyło dołożyć pare elementów taktycznych i dlatego wygraliśmy ligę. Jednakże Holendra trzeba rozliczać od momentu, kiedy trzeba powiedzieć, że to jego drużyna a nie pozostałości po kimś. Dzisiaj to zdecydowanie jego drużyna, bo nawet w małym stopniu nie przypomina tego co przez 9 lat stworzył Jurgen Klopp. My kibice Liverpoolu potrzebujemy trenera z charyzmą, z energią. Taka jest tożsamość kibiców LFC, Arne jest bezpłciowy i anonimowy, na twarzy cały czas poker face i próbuje być niezwykłym taktykiem, gdzie Anfield potrzebuje energii i głębszej relacji pomiędzy trener – kibic. DNA Liverpoolu jest inne niż to co dzisiaj widzimy.
Tylko tyle że po wyniku i komentarzach zagraliśmy piach 🤔
Mam nadzieję że od nowego sezonu pożegnamy Pana Slota 🫡
Jednak u mnie jest dalej tak jak i było w październiku SlotOUT!
Że jest postep....
Wilki wystarczyło, że pod koniec próbowali strzelać to walnęli 2 bramki. Jesteśmy tak wrażliwi w defensywie, że każdy nam może strzelić, jeśli tylko trochę spróbuje. Możliwe, że łysego się trzyma póki jest szansa na puchary, co niedługo zaprzepaścić może. Bo zarówno Wilki, jak i Galata to może być dla niego za duże wyzwanie.
Ja rozumiem, żal do trenera, za decyzję personalne, taktykę, ale w tym meczu to nie było problemem.
Problemem w tym meczu były indywidualne błędy.
Pierwsza bramka Van Dijk do spółki z Konate. Konate, mógł to uratować po pierwsze lepszym ustawieniem się w asekuracji, za blisko zbiegł do Van Dijka, a po drugie blokowanie strzału, a nie próba odepchnięcia napastnika.
Drugi gol to błąd Jonesa, za takie coś co zrobił to nawet w okręgówce trener by go zjechał jak burą sukę. Ma piłkę zawodnicy rozbiegają się do boków gdzie jest więcej miejsca, zamiast zagrać dłuższą na skrzydło to co robi ? Wrzuca na minę Alissona który jest pressowany przez dwóch zawodników, na domiar złego Becker musi nabiegać na nią bokiem przez co wybicie nie będzie soczyste, piłka trafia w środek, gdzie Wolves mają przewagę i kończy się to jak zawsze dla nas rykoszet i gol.
Ten Jones się później dziwi, że nie gra.
A na koniec dodam jeszcze, że wiem czemu kupiliśmy Isaka jako drugiego napastnika, bo to Lis pola karnego. W takim meczu, Ekitike powinien ciągle szukać miejsca w polu karnym, bo mieliśmy mnóstwo dobrych wrzutek tylko adresat tych podań biegał sobie wszędzie tylko nie w polu karnym. Za czasów MFS te role przyjmował Firmino lub Mane, w zależności od sytuacji na boisku, teraz Ekitike biega szuka gry, a Gakpo nie wypełnia miejsca w polu karnym, przez co nasze dośrodkowania choć dobre, nie będą miały adresata.
Mecz dwóch błędów kończy się porażką, choć okazji było do zdobycia gola, ale jak się wybija piłkę z linii bramkowej i zabiera koledze gola to nie ma się co dziwić, że tak to się później kończy.
A wilki pokazały, że potrafią urywać punkty ostatnio AV i Arsenal coś o tym wiedzą.
Trudno się mówi i liczę, że w pucharze ich pokonamy.
Jasne, że brakuje polotu i zadziorności, dynamiki na skrzydłach, ślepy nie jestem, ale ten mecz przegrany jest przez indywidualne błędy. Tak jak mówisz, bramka wynika z błędów, ale to co często robią nasi to wielbłądy, które nie przystoją na takim poziomie.
Dla mnie to był mecz pod kontrolą, do 70 minuty nie oddany strzał przez przeciwnika, to, że brakowało argumentów z przodu to już inna kwestia
Litości. Obecny zespół nie ma ani charakteru, ani czegokolwiek co powodowało usmiech na twarzy kibica. Wszystkie mecze na chodzonego. Wygrane jedna bramką lub na farcie (małe wyjatki). Z tej mąki chleba nie będzie dopóki nie zmienią młynarza.
Dobry jestes koleś !🤣
@Frog z tego co widzę to do ortograficznych wypocin dodaje już szurski sznyt .
A nie, wróć - jednak bez trzymania ich krótko za jaja, wjeżdża zabawa w robienie warkoczyków, granie na pałę