Mistrzowie świata, którzy grali dla Liverpoolu

Tylko dziesięciu piłkarzy grających niegdyś w Liverpoolu sięgnęło po Mistrzostwo Świata, a tylko dwóch z nich zdobyło trofeum, występując w tamtym momencie w barwach The Reds.

W związku ze zbliżającym się rozpoczęciem Mistrzostw Świata, przyjrzyjmy się dziesięciu byłym graczom Liverpoolu, którzy mogą pochwalić się tym osiągnięciem

Co zaskakujące, tylko dwóch piłkarzy (Roger Hunt i Fernando Torres) grając w tym czasie dla Liverpoolu wystąpiło w finale i go wygrało.

Dodatkowo trzech zawodników The Reds przegrało takie finały, a byli to Dejan Lovren w 2018 roku, Dirk Kuyt w 2010 roku i Didi Hamann w 2002 roku. 

Roger Hunt – 1966

Kraj: Anglia | Występy w reprezentacji: 34

Drugi najlepszy strzelec w historii Liverpoolu zmarł w 2021 roku, ale odszedł jako człowiek, który pomógł swoim drużynom osiągnąć wielkie sukcesy.

Hunt odegrał kluczową rolę w pierwszym w historii Liverpoolu zwycięstwie w Pucharze Anglii w 1965 roku, a rok później wyszedł w pierwszym składzie Anglii w finale Mistrzostw Świata, który po dogrywce zakończył się zwycięstwem 4:2 nad RFN.

Niecałe dwa tygodnie po finale, Hunt wrócił do reprezentowania barw Liverpoolu w meczu o Tarczę Dobroczynności z Evertonem.

Fernando Torres – 2010

Kraj: Hiszpania | Występy w reprezentacji: 110

Chociaż Torres z powodu kontuzji, w Liverpoolu prezentował się nieco gorzej, wciąż był uważany za jednego z najlepszych napastników w lidze.

Po strzeleniu zwycięskiej bramki w finale Euro 2008, Torres udał się do RPA jako napastnik Hiszpanii, ale zmagał się z problemami zdrowotnymi, więc w finale zagrał tylko 14 minut, wchodząc z ławki rezerwowych.

Mimo to, w trakcie całego turnieju zagrał siedem razy, a jego reprezentacja triumfowała.

Ian Callaghan – 1966

Kraj: Anglia | Występy w reprezentacji: 4

Jako zawodnik z największą liczbą występów w historii Liverpoolu (857 meczów), Ian Callaghan na zawsze pozostanie kojarzony z klubem.

Jego występy w sezonie 1965/66, w którym Liverpool zdobył mistrzostwo, zapewniły mu miejsce w reprezentacji Anglii na Mistrzostwach Świata. Rozegrał jeden mecz – ostatni mecz grupowy, wygrany 2:0 z Francją – i asystował przy drugiej bramce Rogera Hunta.

Gerry Byrne – 1966

Kraj: Anglia | Występy w reprezentacji: 2

Może i nie grał dużo, ale posiadanie rezerwowego lewego obrońcy kalibru Gerry'ego Byrne'a było zbawienne dla Alfa Ramseya.

W 1966 roku tylko pierwsza jedenastka otrzymywała medale, ale FIFA później zmieniła zasady. Byrne otrzymał swój medal w 2009 roku.

Pepe Reina – 2010

Kraj: Hiszpania | Występy: 36

Pepe Reina nie grał na Mistrzostwach Świata z powodu silnej konkurencji (Casillas, Valdes), ale ma na koncie medal mistrzowski, obok tych z Euro 2008 i Euro 2012.

Alexis Mac Allister – 2022

Kraj: Argentyna | Występy: 46, a w drodze kolejne 

Sześć miesięcy przed dołączeniem do Liverpoolu, Mac Allister wystąpił w niemal każdym meczu Argentyny, która wygrała Mistrzostwa Świata w Katarze.

Zdobył bramkę przeciwko Polsce i zaliczył znakomitą asystę przy golu Ángela Di Maríi w finale.

Bernard Diomede – 1998

Kraj: Francja | Występy: 8

Najważniejszym momentem w karierze Bernarda Diomede był triumf na ojczystej ziemi w Mistrzostwach Świata w 1998 roku.

Wystąpił w dwóch ostatnich meczach fazy grupowej i w 1/8 finału. Dwa lata później Gérard Houllier ściągnął go do Liverpoolu, ale miał on problemy z wywalczeniem sobie miejsca w składzie. 

Alvaro Arbeloa – 2010

Kraj: Hiszpania | Występy: 56

Arbeloa w RPA spędzał czas głównie na ławce rezerwowych (rozegrał zaledwie 13 minut), a prawa obrona była wówczas zajmowana przez Sergio Ramosa.

Xabi Alonso – 2010

Kraj: Hiszpania | Występy: 114

Alonso był kluczowym zawodnikiem, występując w hiszpańskiej pomocy w każdym spotkaniu. W finale padł ofiarą słynnego kopnięcia w stylu kung-fu ze strony Nigela de Jonga.

Karl-Heinz Riedle – 1990

Kraj: Niemcy | Występy: 42

Riedle był podstawowym zawodnikiem w ćwierćfinale i półfinale (z Anglią, wygranym po rzutach karnych), ale nie zagrał w finale. Później, w wieku 31 lat dołączył do Liverpoolu.